Bizde..

Umut diyorum sevgili

Bazen bir kedinin gözlerinde

Bazen gökteki bir yıldızın göz kırpışında

Bazen o en derin ‘nefesinde’

Umut diyorum sevgili

Sende,

Bende,

Bizde…

Reklamlar

Bahar

Bahar kokulu bir sevgili

Öyle bildiğiniz baharlardan değil

Çiçek değil kokusu

Tazelikten uzak

Sakinlik var içinde buram buram

Dinginlik var

Dökülen yaprakların sararmışlığı

Yağan yağmurun dokunuşları gibi

Usul usul damarlarıma işliyor

Bahar oluyorum ben

Biliyorum ki

Bu son ‘bahar’

Yol-katanlar:)

Seyahat etmeyi pek sevemesem de bu aralar o kadar çok seyahat ettim ki ister istemez ısındım sanki yollara, yolculuklara, en çok da yolların bana kattığı insanlara..

Bir mutluluk dalgası dolanıp duruyor içimde, belki mevsimimin gelişindendir diyorum ama sonra buradaki payın büyüğünü hak edene vermek gerektiğini kabul ediyorum:)

Siz siz olun dostlar, yolların size kattıklarının kıymetini çok iyi bilin. Ben bu sefer öyle yapıyorum!

Kuşlar özeniyor

Sev dedi

Sessizce geldi

Kokusu genzime girdi sanki

Yolculuğu çok derindendi

İşledi…

Şimdi

Umut doluyor sanki ciğerlerime

Meşkin türlü demindeyim sanki

Korkmuyorum hiç gelen günden

Elim sıcak

Güven doluyor gözlerim

Gülüyorlar..

Bütün kuşlar özeniyor

Göğsümde uçan kalbime

Yolculuk uzun sanki bu sefer

Ve derin..

Kanatlarım dinlenecek bu sefer

Yormayacak beni gelen günler

Burada

Tam burada

Durmuyorum bu sefer

Yola çıkıyorum…

Yolda

Yola çıkma vakti geldi

vedasız gidiyorum bu sefer..

Küplere koydum öfkeni

Gömmek için gittiğim yere

Acıyan yerlerimi sardım

Renkli bantlar kullandım hep

Gökkuşağı olmalıyım çünkü

Göklere yerleşmeli renklerim

Vazgeçtim artık inanmaktan

Burası hayal

Orası gerçek

Ya da belki tam tersi

Beni benimle bilecek yollar

Halbuki..

Çok

Çok isterdim kapı çalsın, sen gel, kahveyi birlikte yudumlayalım.. Çok isterdim kendi omzum olmasın ağlayan başımın düştüğü, seninki olsun.. Çok isterdim o filmi izleyelim yine, ağlayalım el ele.. Çok isterdim yorganı çek üzerimden, sabah uyanınca homurdanayım ben..

Çok isterdim biliyor musun…

Daha birçok şeyi..

Ama..

Boşver..

Çok isteyince olmaz ki..

Leyla

Hep aklımda bu ara.. Açıp açıp izliyorum bazı bölümleri.. ‘Hooop! İsmail Abi!’

Bakıyorum Mecnun’a, sevişine Leylasını… Nasıl diyorum, nasıl sevebilir bir adam bir kadını bıkmamacasına.. nasıl durdurur dünyayı uğrunda.. imreniyorum.

Diyorum ki acaba nerede bulunur böylesi?

Sonra diyorum ki neden bulasın ki…

Sen Leyla oldun mu, elbet bulur seni Mecnun’u..